Muse for life!

Op 18 december ging ik naar Muse kijken in het sportpaleis. Voor de module 'explorerende school' schreef ik een krantenartikel erover.
Hieronder mijn verslag in de vorm van een artikel:

Muse For Live

Dinsdag 18/12 – Sportpaleis Antwerpen

De Britse Rockband ‘Muse’ speelde dinsdag voor een uitverkocht sportpaleis. De fans kregen er ook een optreden van een koor met mensen met dementie bovenop. Het koor zong één van de bands’  grootste hits ‘Follow me’. 

De fans van Muse keerden dinsdagnacht met een tevreden gevoel huiswaarts. De band gaf een schitterend optreden met heel wat bijkomend spektakel. Een overweldigende licht-en beeldshow sterkte het concert; een geweldige combinatie met hun nieuwe hits.

Ook wie graag de oudere hits van de band hoort, kon niet op van de vreugde. Muse speelde onder andere enkele nummers van hun succesalbum ‘Black Holes and Revelations’. 

Aandacht voor dementie

Het koor dat Music For Live gevormd had, opende de show. Niemand minder dan de leden van Muse zelf, kondigden het koor aan. Het publiek werd wild van de schitterende prestatie van de oudjes. Hiermee wilde Music For Life de aandacht vestigen op het grote aantal dementerenden in België. 

Andy Burrows scoort matig

Hoewel beiden Muse als het koor van Music For Life een groot succes hadden, bleven de fans op hun honger zitten bij het voorprogramma. Andy Burrows – voormalige drummer van Razorlight- bracht met zijn band weinig sfeer. De meeste fans zaten natuurlijk te wachten op de komst van hun grote idolen. (KVR)

- K -

Speelgoedparadijs!

Speelgoed van nu en vroeger, speelgoed voor jongens en speelgoed voor meisjes, speelgoed voor kinderen en voor volwassenen ... je vindt het allemaal in het Speelgoedmuseum  te Mechelen!

Ik bezocht het museum op 15 december voor de vierde keer in mijn leven en genoot er nog steeds erg veel van!

Poppen in alle kleuren en maten! 

Één van de grootste collecties in het speelgoedmuseum, is de poppencollectie.
Sierlijk staan de poppen opgesteld achter raampjes. Netjes per soort en per tijd gesorteerd.
Sommigen op een theekransje, anderen in een poppenwieg of netjes paraderend als een modepop. 

Voor jong en oud

In het museum heb je heel wat mogelijkheden voor kinderen en schoolgroepen. Naast zoektochten, interactieve spelletjes en draaimolens die met een druk op een knop in beweging gezet kunnen worden, zijn er ook een heleboel decors die de fantasie ten goede komen.
Schoolgroepen kunnen er, als ze dit wensen, zelfs blijven eten. Een leuk idee om er dus een schooluitstap van te maken.
Voor volwassenen biedt het museum ook heel wat! Je kan herinneringen ophalen over het speelgoed toen jij nog jong was en kunt mooi de evolutie volgen die het heeft doorgemaakt.
Bovendien hangen in heel het museum enkele wandplaten met informatie op. Informatie over speelgoed in verschillende landen, over heel oud speelgoed en hoe het werd gemaakt en nog veel meer.

Enkele sfeerbeelden

Omdat beelden vaak meer zeggen dan woorden, kun je hieronder genieten van enkele foto's die ik nam.
Ik heb me vooral gefocust op speelgoed uit de jaren 20, dit zal je merken aan de foto's. Ook nam ik foto's van enkele wanden. Zo zal je ergens zien staan 'Nooit meer oorlog'.
Tijdens mijn uitstap, kwam ik een moeder tegen die met haar zoontje het museum verkende. De jongen was erg enthousiast, ik mocht dan ook een foto trekken van hem als hij aan het spelen was.

Kijk maar mee! 

Meer info? Klik op de afbeelding hieronder.
Wegens het grote succes is de tijdelijke tentoonstelling (speelgoedrages) verlengt t.e.m. 14 april! 

 

- K -

Het spook van den Toren

De jacht op het spook - korte inhoud

Het verhaal draait rond Tuur (acteur Arthur Reynders, bekend van o.a. Schuif Af!) die een job krijgt als torenwachter van de Sint Rombouts Toren, de grote trots van Mechelen.
Er van overtuigd dat het in de toren spookt, vertelt hij allerlei verhalen in het café over de toren.

De cafégangers, die niet goed weten of ze torenwachter Tuur moeten geloven, besluiten dan toch op jacht te gaan om het spook te vangen.
De jacht zelf, afgewisseld door filmbeelden en toneel, krijgt door de muziek een extra spannend kantje.
Op het einde is het mysterie van het spook opgelost ... of toch niet?

Wat denk jij, spookt het in Mechelen?

Sfeerbrenger

Reeds in de eerste scene slaagde het gezelschap 'Malinplansjee' erin om een sfeer te brengen die moeilijk te verwoorden valt. Humor, spanning, romances ... voor ieder wat wils.

Muziekliefhebbers werden in de voorstelling verwend:
de muziekband 'Nite Spirit' bracht een mix van eigen nummers en covers.
Met heel wat humor laten ze de zaal meeklappen en meezingen.
Wie in het publiek zat, voelde zich zo sterk betrokken bij het verhaal.

Variatie? Zo moet dat! 

Wie een toneelstuk nogal saai en langdradig vindt, wordt getrakteerd op een waar spektakel.
Muziek, acteerwerk en stukjes film wisselen elkaar af in de Stadsschouwburg in Mechelen.
Er ontstaat daardoor een dynamische afwisseling tussen decors, personages en verhaalperspectief.

Achter de schermen

Als stiefdochter van de voorzitter van 'Malinplansjee VZW', had ik het geluk om een kijkje te mogen nemen achter de schermen.
De repetities gingen al in de zomervakantie van start. In de garage kon ik al meegenieten van de nieuwe nummers die de band speciaal voor de voorstelling had geschreven.
Ook de middag van de voorstelling zelf, kon ik een kijkje nemen achter de schermen. Er was helaas iets mis met het licht, daardoor liepen de acteurs en muzikanten er erg zenuwachtig bij. Ik, die voor de VIP's toostjes was aan het smeren, aanhoorde al hun klachten. Gelukkig waren de technische problemen al snel weer uit de voeten en keerde net voor het optreden de aangename sfeer terug.

Wie? Wat? Waar? Wanneer?

Het  toneel - en muziekgezelschap 'Malinplansjee' bracht dit wonderlijk stuk in de Stadsschouwburg van Mechelen. De ideale plaats, de Sint Rombouts Toren licht er namelijk vlak bij.
Het stuk werd geregisseerd door Marc Peeters, een ware muzische duizendpoot! 

Ik had het geluk om de eerste voorstelling bij te wonen: zaterdag 15 december. Op zondag 16 december volgen nog twee voorstellingen.

- K -

Buiten de lijntjes kleuren

Vandaag mochten we (studenten internationalisering) een studiedag meemaken.
De titel 'Buiten de lijntjes kleuren' sprak alvast tot de verbeelding.
En buiten de lijntjes kleuren, dat deden we...

Na een warm ontvangst en een creatief woordje van Marianna Ivens, sprak Marc Colpaert ons toe. Wat me bij blijft van deze spreker, is het filmfragment dat hij liet zien. Pure beelden, mensen die gehoord werden ... erg pakkend.

Tijdens de middagpauze werden we verrast met een toch wel zeer creatieve lunch, zo zie je maar dat je ook met eten buiten de lijntjes kunt kleuren :).

In de namiddag bogen we onze hoofden over enkele muzische stellingen.

Wat vinden jullie:
 * Geef je punten voor muzische taken?
 * Hoe beoordelen jullie het muzische van de leerlingen?
 * Laat je een kind best volledig vrij in zijn muzisch proces?
 * In welke mate geef je een duwtje in de rug?  

-K

Het Spook van den toren...

Dit weekend ga ik kijken naar een theatervoorstelling.
Het is een typisch Mechelse voorstelling, omdat mijn moeder van die kanten is, kan ik het niet laten liggen om te gaan kijken!
Bovendien heb ik de band die voor de muziek zorgt al enkele keren zien repeteren aangezien mijn stiefvader enkele technische zaken doet voor deze groep.

Ik vond alvast dit filmpje, ik kijk er naar uit! :)




- K

Su-pe-ret-te

Fun @ de superette!

Hierboven de volledige cast van 'su-per-ret-te'.

Zaterdag 13 oktober ging ik naar su-per-ret-te, een humoristisch toneel met verschillende sketches uit de plaatselijke supermarkt. Het theatergezelschap JTR + 16 maakte er weer iets moois van.

Vaak waren de scènes verrassend herkenbaar. Er kwamen allerlei dingen aan bod waaraan we ons wel eens ergeren in de supermarkt: praatzieke kassiersters, onredelijke bazen, vreemde klanten ...

De situaties, die uitvergroot werden, waren zo absurd dat ze hilarisch werden.

Er waren momenten dat ik niet bijkwam van het lachen.

'Stukske proeven?'

Één van grappigste personages was de proefdame, vertolkt door mijn zus 'Anneke Van Roste', die haar proefstand nooit verliet. Op de meest ongepaste momenten kwam ze tussen het gesprek door en vroeg ze aan alle klanten 'Stukske proeven?'.

Andere gillers waren: de neurotische tweeling die pret maakten in de supermarkt, Ken van Barbie waarop alle kassiersters verliefd werden, de rekkenvulster die het niet kon laten om zichzelf te bedienen met verschillende producten uit de supermarkt en natuurlijk ook 'den Hollander' die lastig begint te doen over de 'dividers' (ook wel beurtbalkjes genoemd). 

Verrassend anders

Vroeger speelde ik zelf toneel bij 'JTR', ik weet welke stresserende momenten de spelers kunnen meemaken. Al weken op voorhand oefende ik met mijn zus de tekst. 

Het script zelf was goed geschreven, ik had het dan ook al volledig gelezen voor dat ik de voorstelling zag. Toch heeft het stuk me aangenaam verrast. De tekst lezen is één ding, de acteurs de rollen zo goed zien uitvoeren is een ander. Ook was de mimiek van enkele spelers zodanig goed, dit zorgde voor een versterkende sfeer.

Hierboven ziet u de neurotische tweeling, gespeeld door Lara en Lynn.

JTR

JTR speelt niet enkel voorstellingen voor en door tieners en volwassenen onder de naam JTR +16, maar ze spelen ook stukken voor en door kinderen (JTR -16). JTR staat voor Jeugdtheater Rhetorika.

- K -

Waarom kon België niet in de Alpen liggen?

Zoals de meesten al weten, ben ik zot van Zwitserland. Ondertussen ben ik er dan ook al een tiental keer geweest. Telkens verrast het me: de mooie uitzichten, vriendelijke mensen, de lekkere raclette, de wandelingen, het snowboarden en nog veel meer! Al vaker heb ik bij mezelf gedacht ‘Waarom ligt België niet in Zwitserland?’

Om een dagje in de bergen te gaan wandelen liggen die bergen spijtig genoeg net iets ver. Als het is om een dagje te gaan stappen, zijn de Ardennen nog wel een aangenaam alternatief. In september trok ik er samen met mijn vriend op uit.

Bestemming: Dinant.

 ’s Morgens vroeg  de trein op om je twee à drie uur later toch een beetje op reis te voelen. Dan wel geen bergen, maar toch te midden van de natuur en de mooie rotsformaties in en rond Dinant kunnen behoorlijk indrukwekkend overkomen. Bovendien spreken ze er Frans, wat het op-reis-zijn-gevoel enkel maar versterkt.  

Eens in Dinant aangekomen zouden we eerst en vooral proberen een wandelkaart te bemachtigen. Deze vinden was geen probleem, deze gratis meenemen was dat al net iets meer. Aangezien we absoluut geen zin hadden om veel geld aan een wandelkaart te besteden,  vonden we er niet beter op om in het geniep  een foto van een opengevouwde kaart te nemen en die foto als kaart te gebruiken. Dat dit achteraf gezien niet het beste idee aller tijden was, hoeft misschien niet meteen te verbazen. Situaties als ‘dit ziet er nogal pad-achtig uit, laat ons dit maar proberen’ of ‘dit loopt hier duidelijk dood, maar ons mini-kaartje maakt echt niet duidelijk waar we dan wel naar toe moeten’ waren daardoor niet geheel onbestaande.

Desondanks toch een groot deel van de dag een zeer mooie wandeling kunnen maken door, in hoofdzaak, licht glooiende bos- en grashellingen. We wandelden langsheen de Maas rond Dinant en zijn bekende Citadel en boven en onder de rotsmassieven die de Maas flankeren. Het idee om die even vlug te beklimmen hebben we toch maar snel laten varen. Daarvoor misschien beter eerst nog even onze mountaineering-skills wat bijschaven.

Doorheen de dag was de temperatuur aardig gestegen. Iets dat tussen de bomen en in bossen nogal meevalt, maar eens opnieuw  beneden aan de Maas gekomen, was dat wel even anders. Zeker de laatste kilometers langsheen de Maas waren net iets minder aangenaam dan het wandelen in de Ardense bossen. Half uitgedroogd, net niet of net wel verbrand en met aangenaam stijve benen van het wandelen, kwamen we uiteindelijk weer aan bij het station van Dinant, waarmee een zeer fijne dag langzaamaan aan z’n einde kwam. 

Ook al zijn de Ardennen niet hetzelfde als de Alpen of andere bergketens, om er eens een dagje van tussen te zijn blijven ze altijd enorm meevallen.

- K -

Zelfportret

Vandaag een lesje beeld gezien in mijn stageklas.
 De leerlingen werkten aan een zelfportret, leuk om te zien hoe sommige leerlingen zoveel aandacht besteden aan details (bloemetjes op hun T-shirt, een haarspeldje ...).

Er werd gelet op het verven, de kleuren die de leerlingen gebruikten en er werden tips gegeven voor welke elementen ze best een dikke of dunne borstel konden gebruiken.

Heel leerzaam om dit mee te mogen maken, zo zag ik dat ze in het eerste leerjaar al heel creatief uit de hoek kunnen komen - ook al is er wel wat extra begeleiding nodig bij het gebruik van de verf.

 - K -

Muzische dieren

Vorige week ging ik naar de Zoo in Antwerpen.
Het bezoek inspireerde me enorm.
Wat kun je allemaal doen met dieren in een muzische les? Veel, denk ik dan.

Wat viel me op en welke vragen stelde ik me?

* de prachtige kleuren van de exotische vogels
* de zwembewegingen van de vissen
* verschillende vachten van de zoogdieren
* dieren in gevangenschap, zijn zij gelukkig?


- K -

Klaar? ... Start!

Deze blog stond nog maar half in de startblokken en we kregen reeds een eerste kennismaking met de module 'muzische school'. 
Meteen kregen we heel wat verschillende muzische werkvormen aangeboden waar we zelf mee aan de slag konden. Aan het einde van deze sessie werd ons het thema meegedeeld waarbinnen we zullen werken in deze module. 
Het was meteen een zware brok: 'Het Interbellum'. 
Ik denk dat het moeilijk zal zijn, maar ik ga met plezier de uitdaging aan om dit thema te verwerken in het  muzische.
- K -

 

 Hierboven een kort fragment met beelden uit de jaren 20.